‘Anneciğim’ diyemedim
Hayatta bir kere bile ‘Anneciğim’ diyemedim.
O saf, temiz, çalışkan kendi halindeydi
Okur yazar değildi, ama sahib-i tertipti.
Hayatta bir kere bile ‘Anneciğim’ diyemedim
Tam beş çocuk, beş erkek çocuk büyütmüştü,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Belgüzar annemize Allah'tan
rahmet diler saygılar sunarız..
Sevgilerle selam ederiz..
Bedri Tahir Adaklı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta