o tepenin yamacına gömdüler onu
çok soğuk bir günün akşamında
yeğni göğün görkemiyle ağır ağaçlar
sonsuzluğun denizi devindi dalga dalga
saydam soluğu yok oldu aynasında zamanın
ulaşılmaz boşluğun büyüklüğünce yalnız
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta