Yüreğimde yanıyor ayrılık ateşin,
Bir türlü sönmüyor anne…
İçimde çağlayan acılarım çok derin
Bir çözüm bulunmuyor anne…
Ruhunun güzelliği aksediyor nur yüzüne,
Derin manâlar yüklü o güzel gözlerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bravo kardeşim annenze olan duygularınızı cesurca ve ustalıkla inci tanesi gibi sıralamışsınızkaleminize yüreğinize sağlım devan yazmaya allaha emanet ol
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta