Anne...
Hani kucukken bilye oynardim camurda,
Ellerim catlar,kocaman yara olurdu.
Aksam ellerimi sicak suya batirir,
Bir guzel kremlerdin yaralar gecsin diye.
Simdi kalbim de okadar cok at kosturan oldu ki,
Dur diyemedim...
Ligme ligme oldu,
Hatta;
Kalbimin catlaklarina dussem kaybolurum.
Soylesene bunlar nasil gecer,
Bunun ilaci,tedavisi Nedir Anne....
Biliyorum yine Sana ben asik mi ol dedimdiyeceksin.
Ama bu ask acisi degil,
Adi,tarifi olmayan baska bir sey Anne.
Ne olur Nedir diye Sorma Anne.!
Sussam Uzulursun,
Anlatsam Dallar Kirilir...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta