Anne...
Hani kucukken bilye oynardim camurda,
Ellerim catlar,kocaman yara olurdu.
Aksam ellerimi sicak suya batirir,
Bir guzel kremlerdin yaralar gecsin diye.
Simdi kalbim de okadar cok at kosturan oldu ki,
Dur diyemedim...
Ligme ligme oldu,
Hatta;
Kalbimin catlaklarina dussem kaybolurum.
Soylesene bunlar nasil gecer,
Bunun ilaci,tedavisi Nedir Anne....
Biliyorum yine Sana ben asik mi ol dedimdiyeceksin.
Ama bu ask acisi degil,
Adi,tarifi olmayan baska bir sey Anne.
Ne olur Nedir diye Sorma Anne.!
Sussam Uzulursun,
Anlatsam Dallar Kirilir...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta