Bu şehir sanma ki hep aydınlık,
Karanlık çöker el ayak çekilince.
İnsanlar bomboş,insanlar karanlık,
Çokların içinde azaldım anne.
Ellerim arıyor o güzel ellerini,
Olsan da ayırmasan benden gözlerini,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta