Anne Sen Sağ İken...

Anne sen sağ iken,
Bülbüllerin şakıdığı bağımdın.
En neşeli günleri yaşadığım konağımdın
Bir anlık firakında,
İçler acısı en acıklı çağımdın.

Anne sen sağ iken,
Kimselere eyvallah etmezdim.
Namertlerin köprülerinden asla geçmezdim,
Nur cemalini bir an görmediğimde
Hiçbir şey yiyip içmezdim.

Anne sen sağ iken,
Kimsenin gücü bana yetmezdi.
Gönül tarlamda dikenler bitmezdi.
Tatlı sesini duymadığımda,
Kursağımdan bir lokma bile geçmezdi.

Anne sen sağ iken,
Sızlamazdı sol yanım.
Deli dolaşırdı damarlarımdaki kanım,
Yokluğunu hissettiğimde,
Bitap düşerdi bu emanet nazik canım.

Anne sen sağ iken,
Mutluluktan yanaklarım al aldı.
Ağzından çıkan her cümle sanki baldı.
Sen ahrete göçer göçmez,
Manidar yokluğun beni yâd ellere saldı.

Anne sen sağ iken,
Neşe ve mutluluklarla doluydum.
Sevenleri kavuşturan en asil rahvan ataların yoluydum.
Mert ve yiğitleri mahcup etmeyen,
Pazıları en güçlü koluydum.

Anne sen sağ iken,
Sıkıntılarım her geçen gün artmazdı.
Yaralarım için için azmazdı.
Gönül bahçeme akan sular,
Asla ve asla boz bulanık akmazdı.

Anne sen sağ iken,
Sevdalı gözlerim çok karaydı.
Toprak damlı evimiz sanki saraydı.
Fakir ve yoksulduk ama,
Gönlüm zengin sanki ağaydı.

Anne sen sağ iken,
Güler yüzlü şen şakraktım.
Muhabbet ve sevgi yularını takardım.
Şerefsizleri gördüğümde,
Celalli ve haşin bakardım..

Anne sen sağ iken,
Gözüm gönlüm toktu.
Sıkıntı gam ve kederim yoktu.
Sen bu üç günlük fani dünyadan ayrıldıktan sonra,
Dost bildiklerim en ağılı paslı hançerlerini bağrıma soktu.
16/ 19/Ekim/2015