Anne’me Şiiri - Naze Naz

Annem’e
Beni bir kez daha doğursaydın,
saçlarına papatyalardan taç yapan biri olsun isterdim babam
sen bana kaşık kaşık hayat verirken
ellerinden ekmek ve gül kokusu gelirdi.
beni bir kez daha doğurabilseydin
gençliğinin baharında—
sen daha gelinciklere ah çekmeden
birlikte koşardık çocukluğunun tarlalarına
ben çoktan dizlerimi kanatmış olurdum senin çocukluğuna varmak için,
Tutardım ellerinden toprağın bereketini 
savrulmasın diye o narin kırmızıların
gölgesiz taşlıklarda eğilmemen için
senin için betonlara inat çiçekler büyütürdüm
ve dualar ederdim toprağa,
bir kez daha düşmek için rahmine
sen karnını dünyaya doğru açarken
ben rahminde seni büyütürdüm.