Ben bir evlat yitiren anneyim
Anne diyemeyen dillerin annesiyim
Uykusuz kalan gözlerin annesi
Uzakların gelmeyeceğini bile bile bekleyen
Karanlığa gözyaşlarını biriktiren
Avazı çıktığı kadar sesiyle meydanları dolduran
Mezarlıkları mesken tutan binlerce kalp
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta