Ben bir evlat yitiren anneyim
Anne diyemeyen dillerin annesiyim
Uykusuz kalan gözlerin annesi
Uzakların gelmeyeceğini bile bile bekleyen
Karanlığa gözyaşlarını biriktiren
Avazı çıktığı kadar sesiyle meydanları dolduran
Mezarlıkları mesken tutan binlerce kalp
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta