Yokluğunda güldüm anne..
güldüm çaresizliğime, benliğim içindeki sensizliğe
nöronlarımı harekete geçiren tartışmalarımıza
sonra gülüşüne güldüm beynime kazınan
beni saran kolların beni senden koparırken
hissettiğim saniyelik özlemler aklıma geldi sonra
saniyelik özlemlerin yıllar hükmündeki günlere
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Şiirinizi beğendim. güzel sözle çok duyguyu paylaşmışsınız. Gönlünüze sağlık.
Etkileyici....Anne şiirleri hep etkiler beni.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta