Senin hiç doğum günün olmadı, hiç on dört şubatında,
yarım yamalak anımsadık seni anneler gününde,
ne ellerinden öptük nede bir demet kır çiçeği sunduk sana…
Bilirdin…
Alamayacağımızı pahalı hediyeler, gözünde de yoktu zaten,
Ama anımsanmak isterdin ana yüreğiyle…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
