sakla düşlerimi anne
sönmesin buz tutan kalplerde
yanık türküler söyle kulağıma
burada şehirler yabancı
hap aynı yerimi sızlatıyor insanlar
şiirler düşüyor alaca karanlıkta yüreğime
kalemim hıçkırıyor
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




duygusallık ve maziye sitem
değiştir deseler
vazgeçmez oysa
Allaha emanet ol gardaşım
Sevgili KÖYLÜ ŞAİR
Grubumuzda güzele ulaşmak adına;
KÖYLÜ ŞAİRLER ANTOLOJİSİne yakışan, yayınlanması muhtemel, köylülük köyden göçe zorunlu kalmışlık ve şehirli olamamışlık üzerine, ezilmişlik, köye dönememişlik üzerine yazan şairler üzerinde durulacak,
Saygılarımızla
KÖYLÜ ŞAİRLER adına
İbrahim Çelikli
Harika bir şiir şiir Saygı ve Sevgilerimi Sunuyorum iyiki varsınız......
DAHA ÖNCE OKUMUŞTUM BU ŞİİRİ
DEFALARCA OKUNULACAK GÜZELLİKTE
BELKİ BİR DAHA OKURUM
TÜM ANNELERE ARMAĞAN OLSUN
KUTLARIM
Tebrikler güzel bir çalışma
İki deyerli varlık vardır dünyada
Biri toprak ana biri can ana
Ne kadar üzsende darılmac sana
Biri toprak ana biri can ana
Analara deyer biçilmez şiirin çok güzel kalemın daim olsun
..........
anne
beni ört
beyaz saçlarınla
yüzümü
üşüyorum
sıtma nöbeti tuttu
deprem yedi yüreğim
sıcak gözyaşlarını içir
içim buz tuttu
sevginin ateşiyle buzları erit
ANNE...
...............................
Evet ölünceye kadar hep ANNE...........
Anne
sakla düşlerimi anne
sönmesin buz tutan kalplerde
yanık türküler söyle kulağıma
burada şehirler yabancı
hap aynı yerimi sızlatıyor insanlar
şiirler düşüyor alaca karanlıkta yüreğime
kalemim hıçkırıyor
sığamıyorum artık hiçbir yere
sakla kağıtlarımı anne
sırlarıma ermesin babam
emanetinde can iç kanamalarda
yıkıldı inançlarım duvarlarda
ellerim yumruk
yutkunmaktayım
yine yolcuyum
kaşları düşmesin kardeşlerimin
sakla ellerimi anne
ocaksıza terlemesin
kimsesizliğim kuytularda sızıyor
içime işliyor bakışların nefreti
aynı kahroluş aynı tükeniş
soluksuz doluyor kirpiklerime
sakla gözlerimi anne
vurgunlara yağmasın
ihanetler üstüne kuruluyor
bohçamdaki şafak türküsü
çiğnedikçe anıların yükünü
ideallerim tökezliyor
çıldırıyor insanlığın son nesli
birazdan saldıracaklar
sakla beni anne
kimse dokunmasın
çürürken aynalarda tebessümlerim
yorgun acılarımı boğdum enginlere
kirlense de içimdeki nehir
kaldıramaz ihaneti kalemim
binlerce sözcük tutuşur içimde
çok şey söylemek isterim
ama
hiç
Azime Gürlek
sevgili azime ;
eskiler '' ana gibi yar vatan gibi diyar olmaz '' diye boşuna dememişler...hakikaten öyledir...ve bu dünyada bizleri hiç çıkarsız düşünen ve seven yine annelerimizdir...kutluyorum anne sevgisiyle solu olan yüreğinizi...tam puan...sevgiyle kalın...saygılarımla...ibrahim yılmaz.
izninizle sayfanıza bir şiirimi ekliyorum
SEN ANNE
adem ile havvadan başlayan
kutlu insanlık tarihinde
ilk nefesimizden son nefesimize kadar
senin varlığının şerefi var anne.
beşeriyeti yeryüzünde yoktan var eden
hak yolunda bizi meleklerden üstün tutan
varlığımızı şerefli kılan her sebebinde
rabbimin yeryüzünde sen hikmetisin anne.
yaratıcım kusursuz planlamış seni
hç bir canlıda göremem senin eşin ve benzerini
deryalar bir avuç sudur senin gözlerinde
senin kutsiyetinin üzerine mükemmellik tanımam anne.
varlığın yeter beşeriyetin saygınlığına
alemlerin efendisini bahşeden sen amine
sen olmasan bizler gömülürüz uzayın karanlığına
insanlığı üstün kılan değerlerin şifresi sendedir anne.
senin yüreğin dağlar kadar yüce ve gamlıdır.
bizi kuşatan sevgin okyanuslar kadar engindir
senin gönül dağlarından billur ırmaklar akar bize
dertlerimizin devası senin göz yaşında saklıdır anne.
bebektik,ağladık,açıktık,büyüdük ve güldük
hayatımızın her deminde sen varsın ancak
sen varsın çiçek çiçek açan gönül bahçemizde
sen evimizin direği ve gönüller sulatanısın anne.
senin göz pınarlarından akar yeryüzünün bütün ırmakları
duru gölleri doldurur senin merhamet yağmurları
sen yanan yürekleri ayırdetmeden sularsın şefkatinle
gönlün mümbit ovalar kadar bereketlidir senin anne.
ya geceler boyu uykusuz yavrum diye çırpınışların
gecenin karanlığını aydınlatır nurlu bakışların
sen insanlığın evrensel bir değerisin yeryüzünde
senin fedakarlığın sevdamızın mayasında yaşar anne.
sensin bana aşkı ve şefkati öğreten
sensin bana merhamet denizinde sevmeyi öğreten
senin kalbinin sıcaklığı var ruhumuzun derinliklerinde
insanlık barışının sırları senin kalbinde saklıdır anne.
sen bir karıncayı bile incitme derdin hani
ben bilmezdim kuşları ve insanları katletmeyi
insanlık şimdi neden savaşlar ve acılar içinde
bana bunları sonradan öğrettiler anne.
fabrika tezgahlarında alın terin
hastane odalarında şıfalı ellerin
okul sıralarında çicek diken gözlerin
tütün tarlalarında zifirli ellerin
evimizin neşesi,dirliği sensin bizim
sen hakkıını helal etmezsen bize
biz cennete giremeyiz anne.
geceleri önünde saygıyla eğilir yıldızlar
gündüzleri güneş kamaşır senin ihtişamından
senin bu dünyada değerini anlatamaz bu satırlar
ay güneşe aşık biz senin mahur gözlerine
sen bizim gündüzleri baygın hayatı dirilten
solmaz ebedi güneşimizsin anne.
rahme ve topraga düştüğümüz anlar arasında
ezelden ebede akan hayat yolculuğumuzda
sabilerin anne anne diye aradığı mahşer gününde
sen bizim inacımızın en kutsal değerisin anne
mart-2007 akçay
İbrahim Yılmaz
Kadin olmak, yabanci olmak ve istenilmeyen yerde olmak ve buna mecbur olmak. Diyecek birsey yok sonuc hep sitem. Kutlarim azime Hanim unutulmayacak bir hikaye, siir tadiyle daha güzel.
Tebriklerimle.
sevgili azime
bu şiir beni derinden kanattı...
gurbetliğin getirdiği duygu olsa gerek
sonsuz teşekkürler...
sevgiler canım...
kisra can...
Anne... diye başlayan ve biten her şiir her söz titretir yüreğimi...
Bu şiirde öyle titretti... Hele de en yıkık dönemlerimizde anneye sığınışımız var ya... işte orda bir kez 'anne!' dedirtti şiir...
Hüzündü ama güzeldi.
Tebrikler
Sevgimle
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta