sislerin arasinda,
saklama benden,
o bal köpügü gøzlerini,
ne olur anne,
biraktigim yerdesin görüyorum,
yarali bir serce sesin,
bekliyorsun sabir yesili gøzlerimde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel...
Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta