Yine aylardan mayıs, bir pazar günü,
Her yerde sevinç, mutluluk,
Kalbimde ise derin yarık.
Her duyduğumda o kelimeyi
Gözüm yaşlarla dolar.
Akıtırım göz yaşlarımı içime.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta