Doğmadan algılar yavrusunu
getirmek istemez çocuğunu
onsuz hayatın boşluğunu
dolduran o doğurur yavrusunu
canından can katar muhterem ana
alır kucağına basar bağrına
gönlüyle gözüyle çabalar durur
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
