12.05.2007
Anne! ...
Anne, affet beni...
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Canım,minik kuşum...........annenden özür dilemen beni çok sarstı....Bilmiyorsun sanki,annelerin görevi bizim onları üzmemize katlanmak...YaşadıklaRIN SANKİ ANNENİ ÜZMÜŞLÜĞÜNÜN BEDELİ GİBİ YAZMIŞSIN,ÇOK SARSILDIM....hANGİ ANNE SENİN YAPTIĞIN YARAMAZLIKLARI GÖĞÜSLEMEDİ Kİ EVLADINDAN,YAPMA GÖZÜNÜ SEVEYİM......
Gün gelip özeleştiriye durunca yüreğimiz bazı değerleri daha iyi kavrıyoruz ve maalesef iş işten geçmiş oluyor...
***
şiirinizde kızımla eşimi buldum fazlasıyla...
***
sağlıkla kalın, güzellikle kalın...
EN CANİ İNSAN BİLE ANNENİN YANINDA ŞEVKAT SAHİBİ OLUR.NE HİKMETTİR BİLİNMEZ AMA BU SAMİMİ ÇALIŞMANIZ VE İÇTENLİ ŞİİRE ÇOK YAKIŞMIŞ TEBRİK EDİYORUM
samimi itiraflarla dolu nefis bir çalışma...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta