Her zaman içten ve şefkatle köpürür sineleri
Dökülür gönüllerimize sanki göklerin merhameti
Ne zaman kırılsak, dökülsek, tükensek
Sıcacık kucağında huzurla dolarız, sarar bizi şefkati
Ne evladın vefasızlığı, ne çektiği çileler
Ne aşılmaz zorluklar ne ümitsizlik ne inkisar
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta