.Ne kadar üzüldüm çökmüş haline,
Uzaksın varmıyor, elim eline,
Ağlayıp sızlama benim yerime,
Yorulmuş kalbinle yaşlısın anne.
Acılar, kederler hep beni buldu.
Saçım, başım şimdi yün gibi oldu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




zaman çok şeyleri alıp götürüyor her birimizden.. kaçınılmaz son... kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta