Anne!
Güvendiklerim de bıraktılar beni yarı yolda,
Tarifsiz sancılar otağın kurdu sol yanımda.
Rengârenk bülbüller şakımıyor artık,
Muhammedi güller de yeşermiyor gönül saksımda.
Anne;!
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta