Oturduğum bu yerden o boş masalara baktım,
Hayata, sevgiye artık çok ama çok uzaktım,
En sonunda da yaşamın anlamsızlığını anladım,
Beni ne diye, ne diye doğurdun ANNE…
Bir kimsenin ne camını ne kalbini kırmadım anne,
Bütün yaşamımda sadece gönülden bir sevgi aradım,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta