Oturduğum bu yerden o boş masalara baktım,
Hayata, sevgiye artık çok ama çok uzaktım,
En sonunda da yaşamın anlamsızlığını anladım,
Beni ne diye, ne diye doğurdun ANNE…
Bir kimsenin ne camını ne kalbini kırmadım anne,
Bütün yaşamımda sadece gönülden bir sevgi aradım,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta