ANNE
Yokluğun beni hırçınlaştırdı anne?
Senin için o artık yok dediler.
Bunu söylemek ne kadar kolaymış biliyor musun anne?
Ama benim içimdeki acıyı kimseler anlayamadı.
Anlayamazlar da anne
Çünkü onların çocukları yanlarındaydı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yureginize saglik,kutluyorum
içten ve hüzün dolu dizeler...
anneye yakarış...
saygılarım kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta