Küçükken hep büyük olmak isterdim, büyüyüp polis veya futbolcu olacaktım. Olmadı işte şair oldum. Boşuna yazıp çizeceğim, kitap okumanın değersizleştiği zamandayız. Benim tek derdim kimse aşık olmasın ama sevsin.
Annem kadar seven çıkmayacak, zaten ben de ondan başkasını sevmeyecem. Ayaklarının altına kurbanım, cennet ayağının melekler omuzunun üzerindedir. Dünyanın en güzel gülüşü onda, en iyi bakışı onda.
Ağladım yanımda ve kalbimde hep sen,
Nasıl güzel yanakların var, öleyim yoluna.
Ne güzel büyüttün beni helal ve harama bakmadım,
Ellerim hep helaldeydi, yanlışı aramadım.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta