Anne Şiiri - Zeki Kaymakcı

Bir ağaç dikmiştik ya mezarına
Kökleri avcuna değer mi Anne
Uzayıp dalları yanıp narına
Önünde başını eğer mi Anne

Kabrini sardı mı o güzel güller
Aşk ile öptü mü gülü bülbüller
Tutuştu hasretle yürekte küller
Bilmem ki içine doğar mı Anne

Acıyı kederi bir bir solladım
Kendimi sakındım her an kolladım
Buluta yükleyip sevda yolladım
Rahmetle üstüne yağar mı Anne

Ana şefkatiymiş en güzel besin
Ölümden kaçış yok kaderi nefs’in
Zeki evladında ölecek kesin
O zaman koynuna sığar mı Anne