Anne Şiiri - Seyhun Sertan

Anne...
Adınla açılır dudaklarım,
Göğe yükselir yakarışlarım.

Sen; kalbimin kıblesi,
Bedenimin sesi, nefesi...

Kör kuyuda nur oldun,
Çölde su, zindanda sabır...

Anne...
Senin gözyaşınla yoğruldu aşımız,
Senin nefesinle ısındı kışımız.
Sen olmasan, dünya bir virane;
Sen varsın ya, her gün bayram bize.

Şimdi,
Sol yanımda derin bir sancı,
Her duam göğe uçan bir güvercin;
Her nefesin, Tanrıya sunulan emanet.

Anne...
Biz üç evlat,
Kalbimizi kurban ederiz sana.
Sen yaşa ki, nefesimiz olsun,
Sen yaşa ki, hayat bayram olsun...

Seyhun Sertan