Bildiğim, doğduğum günü anlatan.
Annemi özledim; annem, “Özlediğin yerden gel, oğlum,” demişti mezarıma.
Geldim anne, mezarına.
Toprak soğuktu, adını söyledim yavaşça,
sesim kırıldı taşların arasında.
Bir annenin yokluğu çökünce göğsüme,
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Şimdi buradayım, büyümüş halimle,
ama içimde hâlâ o çocuk.
Kaybolduğum her yerde,
seni arıyor anne....
İcimizdeki o cocuk her zaman yarım kalır annesiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta