Bildiğim, doğduğum günü anlatan.
Annemi özledim; annem, “Özlediğin yerden gel, oğlum,” demişti mezarıma.
Geldim anne, mezarına.
Toprak soğuktu, adını söyledim yavaşça,
sesim kırıldı taşların arasında.
Bir annenin yokluğu çökünce göğsüme,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Şimdi buradayım, büyümüş halimle,
ama içimde hâlâ o çocuk.
Kaybolduğum her yerde,
seni arıyor anne....
İcimizdeki o cocuk her zaman yarım kalır annesiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta