Bildiğim, doğduğum günü anlatan.
Annemi özledim; annem, “Özlediğin yerden gel, oğlum,” demişti mezarıma.
Geldim anne, mezarına.
Toprak soğuktu, adını söyledim yavaşça,
sesim kırıldı taşların arasında.
Bir annenin yokluğu çökünce göğsüme,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Şimdi buradayım, büyümüş halimle,
ama içimde hâlâ o çocuk.
Kaybolduğum her yerde,
seni arıyor anne....
İcimizdeki o cocuk her zaman yarım kalır annesiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta