Bir sabah sessizliğin gölgesinde uyandım,
Ev bomboştu… Duvarlar bile sustu sanki.
Bir fincan kalmış masada,
İçinde yarım kalmış bir sıcaklık,
Bir nefes, bir dua, bir gidişin kokusu...
Anne...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta