Söndü gözlerimdeki amansız umut;
Hayat düştü gönlümden, yoruldum anne.
Tam dağılacak derken başımdan bulut;
Yine aynı yaramdan, vuruldum anne...
Bir sendeymiş merhamet, vicdan tek sende;
Hürmet senin hakkınmış, istemesen de.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta