Anne,
senin ellerinle dokunduğun sevgiyle büyüdüm.
Kalbime iyiliği, merhameti sen işledin.
Ama sevdiklerim, içimdeki çiçekleri yoldular.
Şimdi, senin öğrettiğin sevgiyle,
yeniden filizleniyorum.
Kırıldım, ama kaybolmadım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta