Doğarsın ilk muhtaç olduğundur anne
İsmi öğretilmeden zikredilen dillerde
Dua gibidir anne sarılır koklarsın gecelerce
Korkuların diner saatlerce bakarsın gözlerine
Kokusu siner uyuturken geceden gündüze
Kim istemez ki uyumak böylesine
Hele ki cennet vaad edilen ayakların üzerinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta