Anne,
Kalbim, bir ruhun güzelliğine değdi,
Kolu kanadı kırık bir kuştu o;
Yaşıyordu,
"Yaşayabildiğim kadar..." diyordu.
Nefes oldu bu günümü yarınıma.
Anne, ben onu görmeden sevdim,
Yüzbaşım, garajda nöbet tutarken
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı
Devamını Oku
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta