Sessiz çığlıklar atıyorum bu koca şehirde
Sana içimden mektuplar yazıyorum anne
Kör kuyulara atılmış mahpus edilmişim yaban ellerde
Her gün özleminle yanıp tutuşuyorum anne
Zaman akıp giderken durmuyor hiç saniyeler
O güneş inan hiç yakmıyor yanan yüreğimdir anne
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta