Sen hiç, elleri kelepçeli bir anne gördün mü anne?
Adım adım zulme doğru yürüyen.
Sarmışken kara bulutlar gibi çevresini,
Altı asker, bir komutan,
Başı dimdik zalime meydan okuyan,
Bir anne gördün mü anne..?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta