Büyümek denen illetin her tokadını yediğinde
Hayat denen şeytan üçgeni içine içine çektiğinde
Gözlerin gün geçtikçe dinmeyen yağmura benzediğinde
Yalnızlık duygusu bir fare gibi için için kemirdiğinde
Yarı çıplak bir gecenin içinde ellerin üşüdüğünde
Kalbin anne kucağı şefkati arar
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta