Büyümek denen illetin her tokadını yediğinde
Hayat denen şeytan üçgeni içine içine çektiğinde
Gözlerin gün geçtikçe dinmeyen yağmura benzediğinde
Yalnızlık duygusu bir fare gibi için için kemirdiğinde
Yarı çıplak bir gecenin içinde ellerin üşüdüğünde
Kalbin anne kucağı şefkati arar
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta