Anne uyan...
Kalbim bir kuş gibi uçup gidiyor,ayaklarım çıplak yagmurun ıslattıgı topragın üzerinde ..
Küçücük gözlerimi dolduruyorum gokyüzüyle ,kalbim bulutların arasında usulca süzlüyor..
Aklima gelmeden karanlik uyan anne..
Ufacik kalıyorum onca dunya insanı ve onca hayatın arasında,gökkusagi umutlarimı boyuyor kaderim kapkaranlik sen uyan anne...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta