Ben bu hayatta en çok anneleri sevdim.
Ve en çok annelere yakışır şiir…
Sonsuzluğun dünyevi hikayesidir anne,
Bütün acıları yok edebilecek savaşçıdır onlar,
Güneşten önce doğmaktır anne.
Karanlık kuyuya düşmüş ışık gibidir…
Ekmeği bölmekteki ustalığından farksızdır,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta