Ben bu hayatta en çok anneleri sevdim.
Ve en çok annelere yakışır şiir…
Sonsuzluğun dünyevi hikayesidir anne,
Bütün acıları yok edebilecek savaşçıdır onlar,
Güneşten önce doğmaktır anne.
Karanlık kuyuya düşmüş ışık gibidir…
Ekmeği bölmekteki ustalığından farksızdır,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta