Ben bu hayatta en çok anneleri sevdim.
Ve en çok annelere yakışır şiir…
Sonsuzluğun dünyevi hikayesidir anne,
Bütün acıları yok edebilecek savaşçıdır onlar,
Güneşten önce doğmaktır anne.
Karanlık kuyuya düşmüş ışık gibidir…
Ekmeği bölmekteki ustalığından farksızdır,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta