Çok uzaklardan geliyorum anne
Üstümde geçmişten kalma bir çocukluk
Ellerini aradım bütün boşluklarda
Ve en sonunda unuttuğum bir oyunda
Buldum seni
Bitiyorken ömür en ağır acıyla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta