Anne Şiiri - Şeref Işı

Yıllardır bu soruyu sordum kendime
Cevabı sende buldum anne
Gözlerine bir kere bile dalmadan
Ben niye büyüdüm ki anne?

Daha dizlerinde yatmadan
Kucağında hastalanmadan
Kır pislik içinde sana koşmadan
Ben niye büyüdüm ki anne?

Hep korktum gök gürültüsünden
Yağmurun güzelliğini sonradan öğrendim
Benim hiç gül yüzlü uçurtmam olmadı
Ben niye büyüdüm ki anne?

Senin biriciğin olamadım hiç
Kokunu içime çekemedim doyasıya
Hastalanıp ta naz yapamadan sana
Ben niye büyüdüm ki anne?

Çocukluğu çocuklardan dinledim
Büyük olmayı ise kimse anlatmadı
O yüzdendir saflığım herkese kanışım
Ben niye büyüdüm ki anne?

Simdi koca adam oldun diyorsun
Karsında büyümeyen bir çocuk var bilmiyorsun
Hangisini anlatayım söylesene sana
Ben niye büyüdüm ki anne?

Şefkatin nasıldır hiç bilmedim
Ellerini saçlarımda hiç hissetmedim
Ne seninle uyudum ne seninle uyandım
Ben bir tek gün mutlu olmadım
Ben niye büyüdüm ki anne?
Beni niye doğurdun ki anne?