Ne zaman bir yalnızlık çöküverse yâdıma
Hatıraların koşar gizlice imdadıma
Sanadır ilk yürüyüş, ilk kelimem sen olur
Sensiz kurulan cümle manadan yoksun olur
Evladım deyişinde âb-ı hayât dokusu
Şefkatin kundağımdır, nefesin gül kokusu
Zemheri ayazında yaz gibidir kucağın
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta