Ne zaman bir yalnızlık çöküverse yâdıma
Hatıraların koşar gizlice imdadıma
Sanadır ilk yürüyüş, ilk kelimem sen olur
Sensiz kurulan cümle manadan yoksun olur
Evladım deyişinde âb-ı hayât dokusu
Şefkatin kundağımdır, nefesin gül kokusu
Zemheri ayazında yaz gibidir kucağın
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta