Cennetten gelen sevdama, anneme yazıyorum
İlkin kalemime şefkatten mürekkep katıyorum
Dilime baldan tatlı kelimeler sarıyorum
Senden öğrendiklerimle sana sesleniyorum
“Bırakma sakın ellerimi”
Ellerini arıyorum anne, mesafeler tanımayan
Gözlerini arıyorum yüreğime huzur yayan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta