Anne,aç kucağını ben geldim,
Zulümsüz tasasız bir şekilde,
Kaçtım dünya hayatından geldim,
Garip gönül yorgunluğu ile...
Anladım ki senden başka kimse,
Gülüp yüzüme sevmemiş beni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel yazmışsın gerçeği anlatmışsın hüseyin kim sever anne gibi çıkarı olmadan..
Ana gibi yar olmazmış...bence de çok doğru.bunu temiz yüreğinizle şiirinizede taşımanız çok güzel çok anlamlı güzel bir şiir olmuş...Tebrik ediyorum..Bol şans.Gamzeli...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta