Anne, yüreğin sanki güvercin yüreği,
Çarpar titrek kalbin, duyunca yavrunun ismini.
Bir sızlanması yeter senin de sızlanmana,
Dünyayı karşına çıkarsalar yine de koşarsın imdadına.
Anne, ellerin tıpkı zambaklar gibi,
Yılların vermiş olduğu o çizgilerin görüntüsü...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta