Daha esmeden ömrüme hazan yelleri,
Vakitsiz soldu gençliğim anne!
Kırıldı eğilmez başım güldürdüm kendime elleri,
Aklımdan silindi tüm bildiğim Anne!
Oysa ne çok istemiştim gülmeyi,
Ama daha dünyada yaşadım ölmeyi!
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta