Anne;
Zevkler uğruna mı dünyaya geldim ben?
Neydi bu zevk, ben alamadım be anne.
Dünyayı böylesine sahte doldurmuşlarken,
Hayatı nasıl seveyim anne?
Anne;
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Anneler bizim baş tacımız. Bu kadar acımasızca yargıylanmayı haketmiyorlar be kardeşim.Genel anlamda, toplumumuzun düştüğü durumu anlatması bakımından çok anlamlı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta