Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
aslında şiirin sonu ''Tanrı bizimle de konuşur belki.'' şeklinde biter ama hiçbir yerde eklenmemiş.
Anna diye yazıyoruz, "anla"salar keşke...
Amma velakin her şeye rağmen, Anna der susarım...
hiç olmak... var olmanın en yüksek tezahürü
günleri de üstadım
Iyi sohbet , dertleşme,
Gitmek evet zaman zaman gitmeler lazım buralardan.
Yüreğine, kalemine sağlık ... esennlikler
Yüreğinize sağlık sağduyulu maneviyat lı bir şiir tebrikler...selamlar...
Yüreğine sağlık çok güzel
Usta işi bir şiir... Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 30 tane yorum bulunmakta