biliyorum uzakta değilsin...
diye başlıyor şiire şair
anlıyorum
ıralısın, gurbetiin...
biliyorum özlemin gözyaşında, buğuyla gözünde cebelleşiyorsun
kalbin birazcık hayıftan dem vuruyor, birazcık da aşktan
ve yakamoz sana eşlik ediyor, hafif bir tınıyla, biliyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta